رندگي آنچه نبايد بود

داری کجای مثنوی ام درد می کشی ؟
اینجا که چوبه ی دار است زندگی 
من در خودم 
برای تو خورد می شوم
از دست باید و نباید های زندگیمن با خودم که فاصله دارد همیشگی
همیشه قهر می کنم 
از دست زندگی
این زندگی نه برای با تو بودن بود
نه ، زندگیِ من با تو بودن بود
نه بودن من برای تو
نه بودن تو برای من بود
یعنی که زندگی آنچه نباید بود
.
.
.
دیوانه بود آدم تنهای عاشقم
وقتی به حوا نمی رسید و آدم بود

مسعود میرعدلی