هرگز نخواستم كه تو رو با كسي قسمت بكنم

يا از تو حتي با خودم يه لحظه صحبت بكنم

هرگز نخواستم مه به داشتن تو عادت بكنم

بگ فقط مال مني، به تو جسارت بكنم

اينقدر ظريفي كه با يك نگاه هرز مي شكني

اما تو خلوت خودم، تنها فقط مال مني

ترسم اينه كه رو تنت جاي نگاهم بمونه

يا روي شيشه ي چشات، غبار آهم بمونه

تو پاك و ساده مثل خواب، حتي با بوسه مي شكني

مثل همه آرزوهام، تجسم خواب مني

حتي با اين كه هيچ كسي، مثل من عاشق تو نيست

پيش تو آيينه ي چشام، حقيره، لايق تو نيست

هرگز نخواستم ...

تهران 1353

اردلان سرفراز