یک روز در هنگام تور سخنرانی ، راننده آلبرت انیشتین ، که اغلب در طول سخنرانی او در انتهای سالن می نشست ، بیان کرد که او احتمالا میتواند

سخنرانی انشتین را ارائه دهد زیرا چندین مرتبه آنرا شنیده است. برای اطمینان بیشتر ، در توقف بعدی در این سفر ، انیشتین و راننده جای خود را

عوض کردند و انشتین با لباس راننده در انتهای سالن نشست.

پس از ارائه سخنرانی بی عیب و نقص ، توسط یک عضو از شنوندگان از راننده سوال دشواری

خواسته شده بود. راننده انشتین خیلی معمولی جواب داد: "خب ، پاسخ به این سوال کاملا ساده است. من شرط می بندم راننده من ، (اشاره به انشتین) که در انتهای سالن وجود دارد ، می تواند پاسخ این سوال را بدهد."

============ ========= ========= ========= =========

همسر آلبرت انیشتین غالبا اصرار داشت که او در هنگام کار باید لباسهای مناسبتری استفاده کند. انشتین همواره میگفت: "چرا باید اینکار را بکنم هرکسی اینجا می داند من که هستم." هنگامی که انیشتین برای شرکت در اولین

کنفرانس بزرگ خود شرکت کرد نیزهمسرش از او خواست که لباس مناسبتری بپوشد، انشتین گفت: "چرا باید اینکار را بکنم هیچ کسی اینجا مرا نمی شناسد."

============ ========= ========= ========= =========

از آلبرت اینشتین معمولا برای توضیح نظریه عمومی نسبیت سوال میشد و او

یکبار اینگونه پاسخ داده بود: " دست خود را بر روی اجاق گاز داغ برای یک

دقیقه قرار دهید ، و این عمل مانند یک ساعت یک به نظر می رسد ، حال با یک

دختر خوشگل یک ساعت بنشینید ، و این عمل مانند یک دقیقه به نظر می رسد.

این نسبیت است.!"

============ ========= ========= ========= =========

هنگامی که آلبرت انیشتین شاغل در دانشگاه پرینستون بود ، یک روز قرار

بود به خانه برود ولی او آدرس خانه اش را فراموش کرده بود. راننده تاکسی

او را نمی شناخت. انیشتین از راننده پرسید آیا او می داند خانه اینشتین

کجاست. راننده گفت : "چه کسی آدرس اینشتین را نمی داند؟ هر کسی در

پرینستون ادرس خانه انشتین را میداند. آیا می خواهید به ملاقات او

بروید؟" . اینشتین پاسخ داد :" من اینشتین هستم . من آدرس منزل خود را

فراموش کرده ام ، می توانید شما مرا به آنجا ببرید؟ " . راننده او را به

خانه اش رساند و از او هیچ کرایه ای نیز نگرفت.

============ ========= ========= ========= =========

یکبار اینشتین از پرینستون با قطار در سفر بود که مسئول کنترل

بلیط به کوپه او آمد. وقتی او به اینشتین رسید ، انیشتین بدنبال بلیط

جیب جلیقه اش را جستجو کرد ولی نتوانست آنرا پیدا کند. سپس در جیب شلوار

خود جستجو کرد ولی باز هم بلیط را پیدا نکرد. سپس در کیف خود را نگاه کرد

ولی بازهم نتوانست آنرا پیدا کند.بعد از آن او صندلی کنار خودش را جستجو

کرد ولی بازهم بلیطش را پیدا نکرد.

مسئول بلیط گفت : دکتر اینشتین ، من می دانم که شما که هستید . همه ما به

خوبی شما را میشناسیم و من مطمئن هستم که شما بلیط خریده اید، نگران

نباشید. و سپس رفت. در حال خارج شدن متوجه شد که فیزیکدان بزرگ دست خود

را به پایین صندلی برده و

هنوز در حال جستجوست.

مسئول قطار با عجله برگشت و گفت : " دکتر انیشتین ، دکتر انشتین ، نگران

نباش ، من می دانم که شما بلیط داشته اید، مسئله ای نیست. شما بلیط نیاز

ندارید. من مطمئن هستم که شما یک بلیط خریده اید."

اینشتین به او نگاه کرد و گفت : مرد جوان ، من هم می دانم که چه کسی

هستم. چیزی که من نمی دانم این است که من کجا می روم