از جدایی‌ها و تنهایی‌هاش که بگذریم...

از نگاه‌هایی که توی وجود دیگری دنبال یه تایید می‌گردن که بگذریم

از چشای خسته‌ای که از بس انتظار کشیدن دیگه سویی ندارن تا کس دیگه‌ای رو ببینن...

از خاطراتی که تکرارشون محاله که بگذریم...

از این پنجره‌های بسته!

از این دیوارای بلند بین آدم‌ها!

از این تن‌های سرد و خسته...

چیز دیگه‌ای هست که شاید بتونی جبران همه نداشته‌هات بکنیش!

دوست من خدایی که بالا سرمونه جبران همه نداشته‌هاست!

بسپر دست خودش درستش می‌کنه!