هر بانك اطلاعاتي فايل سرور، داده‌ها را در يك فايل ذخيره مي‌كند، و هر يك از كاربران براي تامين نيازهايشان به طور مستقيم به آن فايل دسترسي دارند. هرگاه نياز به اعمال تغييراتي باشد، برنامه كاربردي فايل را باز نموده و داده‌هاي جديد را در آن مي‌نويسد. وقتي نياز به نمايش داده‌هاي موجود مطرح باشد، برنامه كاربردي فايل را باز نموده، و داده‌ها را مي‌خواند. اگر 20 كاربر مختلف براي بانك اطلاعاتي متصور باشند، تمام آنها داده‌ها را از همان يك فايل مي‌خوانند و در همان مي‌نويسند.

در هر بانك اطلاعاتي Client-Server نيز داده‌ها در يك فايل ذخيره مي‌شوند، اما در مقابل، يك برنامه منفرد اصلي (Server) وجود دارد كه تمام دستيابي‌هاي مطرح به فايل را كنترل مي‌كند. هرگاه برنامه‌اي (Client) بخواهد از داده‌هاي مورد موجود استفاده كند، درخواست خود را به Server ارسال مي‌كند. Server سپس داده‌هاي مورد نظر را پيدا و به Client باز مي‌گرداند. وقتي Client بخواهد داده‌هايي را در بانك اطلاعاتي بنويسد، تمام داده‌هاي مورد نظر را به Server ارسال مي‌كند تا در بانك اطلاعاتي نوشته شوند. تنها يك برنامه، داده‌ها را از فايل مي‌خواند و در آن مي‌نويسد.

Source: Gunderloy, Mike (Translated by: Farhade Gholizadeh nouri) (Publisher: Kanon Nashre Olum)

Site: http://www.nashreolum.com